anlatayım mı size ‘ben çocukken’ diye başlayip …
sabundan baloncuk yapardım mesela,
gökyüzüne peş peşe üflerdim.
saklambaç oynardım, bulunamayacak yerler benden sorulurdu.
üç tekerlekli bisikletim vardı en kırmızısından..
çubuklu şeker verirdi annem,
ağlamamı kesmek için.. dudaklarım renklenirdi..
kağıttan uçak severdim, kumandalılar henüz yoktu
tahta kılıcımı çatıda saklardım,
öyle güzeldi ki kıyamazdım oynamaya..
elini operdim sevgiyle,
harçlık veren dedem vardı.
papatyalar vardı çimlere uzanip koklardım,
hep ‘’seviyor’’ çıkardı fallarımda..
ki ben inanmadım hiç fala..
köyümüz vardı yaz tatillerinde vazgeçilmezimiz,
ninemin yumurtalı yufkası uyandığımda,
sıcacık sütle yerdim kahvaltıda..


gözyaşlarım vardı boncuk boncuk,
kırılan oyuncağımın arkasından döktüğüm,
sevinçlerim vardı katmer katmer,
küçücük şeylerle ördüğüm,
ceplerime sığmayan misketlerim vardı,
kim bilir nerede kaldı.
hatıra defteri tutardım, küçük itiraflarımın yazdığı..
ve çatal daldan sapanım, hiç can yakmadığım,
çember süren çocukluğum vardı,
çocukken bıraktığım…

/sh